Οι Vegas ζητούν να «Μη με ξεχνάς»

Οι Vegas ζητούν να «Μη με ξεχνάς»

Δουλειές εμπνευσμένες που το ελληνικό κοινό δεν συνηθίζει να ακούει, δουλειές που για να παραχθούν τα μέλη του συγκροτήματος έπρεπε να ματώσουν και να ιδρώσουν, διότι τίποτα δεν τους χαρίστηκε! Μουσικά προϊόντα με νόημα και μεράκι που πλέον παίζουν και στην playlistτου MTV της Αγγλίας!

Οι Vegas είναι και πάλι εδώ, ξεπερνώντας την κρίση της ελληνικής ποπ μουσικής, και επιστρέφουν με ένα νέο τραγούδι που κρύβει μια συγκλονιστική ιστορία, δική τους, αλλά και δική μας, ή και του φίλου μας, του αδερφού μας. Η σπουδαία ελληνικά μπάντα σου ζητάει να μην ξεχάσεις τον συμπατριώτη σου που έφυγε για τα ξένα για την επιβίωση. Ναι, οι Vegas επέστρεψαν για ένα τραγούδι που αφορά στον Έλληνα που μετανάστευσε για μια καλύτερη ζωή! Ένα τραγούδι με ανθρωπιστικό χαρακτήρα, το οποίο μάλιστα φέρει τη σφραγίδα της UNESCO!

Ο ZeRaw μας αποκάλυψε πως μια κουβέντα με Έλληνες που ζουν στο Τορόντο του Καναδά ενέπνευσε τον ίδιο και κατ’ επέκταση τους Vegasνα γράψουν το «Μη με ξεχνάς», ενεργοποιώντας την ευαισθησία που έχει νιώσει και ο ίδιος με τη μετανάστευση της μητέρας του και της αδερφής του, ενώ και ο DJ Airth μας εξήγησε πως το κομμάτι είναι βιωματικό, καθώς ο αδερφός του έχει κι αυτός υποχρεωθεί να μεταναστεύσει! Το τρίτο μέλος, η Κατερίνα Κουκουράκη, είναι η ίδια παιδί μεταναστών, οπότε, αν δεν έγραφε η συγκεκριμένη μπάντα τραγούδι για το θέμα, ποιος θα έγραφε…

Τα μέλη του πετυχημένου ελληνικού συγκροτήματος μας μίλησαν, πέραν της σημασίας του νέου τους single, για την εγχώρια μουσική δισκογραφία, για την αποτυχία του ελληνικού συστήματος να εξελίξει τα ταλέντα μας, που αντί να ακολουθούν την pop -δηλαδή την παγκόσμια popular (δημοφιλή) μουσική- μένουν στα παλιά! Μας είπαν πως είναι φυσιολογικό για ένα συγκρότημα να έχει τα πάνω του και τα κάτω του, αλλά κι ότι είναι σημαντικό να παρουσιάζει μια σταθερή πορεία, για να μην… εξαφανιστεί όταν θα είναι στα κάτω του.

Πείτε μας δύο λόγια για τη νέα σας δουλειά!

Μόλις κυκλοφόρησε το καινούριο μας single, που λέγεται «Μη με ξεχνάς», μια όμορφη ερωτική μπαλάντα. Αναφέρεται σε ένα νεαρό ζευγάρι που λόγω των οικονομικών καταστάσεων που βιώνει η χώρα μας αναγκάζεται στην ουσία να χωρίσει. Ο ένας πηγαίνει στο εξωτερικό και η σύντροφός του μένει πίσω στην Ελλάδα, με την προοπτική ότι σύντομα θα είναι ξανά μαζί. Όμως η ζωή και στο εξωτερικό δεν είναι εύκολη, πρέπει να παλέψεις, να περάσεις από διάφορες καταστάσεις. Υπάρχει προοπτική, υπάρχουν ευκαιρίες, αλλά θέλει δουλειά και τρόπο. Και περνάει ο καιρός και ο ένας αρχίζει και φοβάται μήπως κλονιστεί και διακοπεί η σχέση του με το άλλο μισό και χωρίσουνε!

Κατ’ επέκταση, το τραγούδι περνάει την αγωνία που βιώνουν οι συμπολίτες μας οι οποίοι αναγκάζονται να μεταναστεύσουν και να βρουν δουλειά στο εξωτερικό, είτε είναι φίλοι μας, είτε συγγενείς μας, είτε οι σχέσεις μας. Νομίζω ότι όλοι μας έχουμε κάποιον γνωστό ο οποίος έχει αναγκαστεί να βρεθεί σε αυτή τη θέση. Και αυτή ήταν η έμπνευση του κομματιού.

Γενικά λέγαμε πως όλοι οι φίλοι μας μεταναστεύουν και αποφασίσαμε ότι θέλουμε να γράψουμε ένα τραγούδι αφιερωμένο σε αυτούς, οπότε ιδού το αποτέλεσμα: Μη με ξεχνάς!

Το προηγούμενο single σας ήταν κι αυτό εμπνευσμένο από κάτι, έτσι δεν είναι;

Ναι, το προηγούμενο ήταν το «Παίξε μπάλα!» και ήταν εμπνευσμένο από το Μουντιάλ! Αλλά επειδή πάντα θέλουμε να περνάμε και ένα δεύτερο μήνυμα μέσα από τα τραγούδια μας, στην ουσία ήταν η ανάγκη να συσπειρωθούμε σαν ομάδα, σαν ένα σύνολο, διότι πιστεύουμε πάρα πολύ στη σημασία της ομάδας, ότι αν είμαστε ένα μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα. Και αυτό είναι το μήνυμα του «Παίξε μπάλα!», αλλά και το μυστικό της επιτυχίας των πάντων: Η ενότητα, η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη.

Πώς βλέπετε γενικά την ελληνική δισκογραφία μετά από τόσα χρόνια στον χώρο;

Η ελληνική δισκογραφία βιώνει τη μεγαλύτερη κρίση που έχει βιώσει ποτέ, όχι επειδή δεν υπάρχουν ταλέντα -υπάρχουν πάρα πολλά ταλέντα-, αλλά είναι λάθος οργανωμένο το σύστημα και απαρχαιωμένο. Η Ελλάδα χρειάζεται να εξελιχθεί μουσικά για να μπορέσουμε να συμβαδίσουμε και εμείς με τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Βλέπουμε οι γειτονικές χώρες αυτή τη στιγμή να παράγουν κατά κόρον καλλιτέχνες οι οποίοι εκπροσωπούν τις χώρες τους σε παγκόσμιο επίπεδο και στην Αμερική και στοBillboard, παντού. Εμείς έχουμε μείνει τελευταίοι, διότι είναι το σύστημά μας τέτοιο που κάτι πρέπει να διορθωθεί, κάτι πρέπει να αλλάξει. Γενικά η χώρα, το σύστημα, δεν βοηθάνε τα νέα ταλέντα, τα νέα παιδιά που έχουν νέες ιδέες και συμβαδίζουν με το τώρα που υφίσταται στο εξωτερικό.

 

Όταν λέτε ότι είναι απαρχαιωμένο το σύστημα, τι ακριβώς εννοείτε;

Με εξαίρεση κάποιες βαλκανικές χώρες, το προϊόν που εξάγει η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει παραέξω. Τα σύνορα της λαϊκής μουσικής είναι στενά. Δεν έχουμε φυσικά κανένα πρόβλημα με τη λαϊκή μουσική, δεν την παραγκωνίζουμε, μας αρέσει και την ακούμε. Η παγκόσμια γλώσσα της μουσικής, όμως, είναι η ποπ και ήρθε η στιγμή να τη στηρίξουμε παραπάνω. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι έχει πέσει όλο το βάρος στο λαϊκό τραγούδι και τα νέα παιδιά δεν ασχολούνται με την ποπ και το ξενόγλωσσο τραγούδι, παρά το ότι αυτό θα τους ανοίξει πιο εύκολα τις πόρτες. Λέμε ότι πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία, να υπάρχει και το λαϊκό, αλλά να στηριχθεί και η ελληνόφωνη και η αγγλόφωνη ποπ. Η προσπάθεια της Ελένης τον τελευταίο καιρό είναι εξαιρετική!

Στην ουσία έχουμε μείνει μόνο με δύο μεγάλα κλαμπ στην Αθήνα που παίζουν ποπ…

Δεν έχουμε καλλιτέχνες με ποπ δυναμική που να μπορούν να υποστηρίξουν αυτή τη μουσική και κατά συνέπεια να δημιουργήσουμε κλαμπ που να είναι καθαρά dancefloors. Ωραία τα μπουζούκια, ωραία η ρούμπα, ωραίο το τσιφτετέλι, αλλά… Έχουμε πάρα πολλά μπουζούκια, τα οποία, βέβαια, ένας που έρχεται από το εξωτερικό τα βλέπει σαν κλαμπ! Αν στηρίξουμε την ποπ, θα ανέβει και το κλάμπινγκ.

Βέβαια, και τα μπουζούκια βιώνουν κρίση αυτή την περίοδο, ξέρεις γιατί; Διότι έχουν ανοίξει πολλά μπαράκια και κλαμπάκια που παίζουν την ίδια μουσική με τα μπουζούκια, αλλά είναι πολύ πιο φτηνά και επιλέγει ο κόσμος να πηγαίνει σε αυτά.

Συνήθως δεν είναι και ένα «παράσημο» για ένα γκρουπ να είναι και σε κάποιο μεγάλο σχήμα στα μπουζούκια;

Δεν είναι απαραίτητο! Παράσημο είναι να κάνεις καλή δισκογραφία, καλά κομμάτια, να σε αγαπάει ο κόσμος. Μπορώ να σου αναφέρω πολλά ονόματα της ποπ που δεν έκαναν συνεργασίες σε πίστες κι όμως είχαν την αποδοχή του κόσμου. Εκεί είναι το παράσημο, όχι ότι περιμένω να πάω στα μπουζούκια. Παράσημο είναι π.χ. το ColorDayFestival, όπου βλέπεις μια καθαρά mainstream μουσική εκδήλωση να μαζεύει 30.000 κόσμο! Τα νούμερα είναι εκεί, μιλάνε. Αν υπήρχαν πολύ περισσότεροι ποπ καλλιτέχνες, θα υπήρχαν και τα κλαμπ που θα μάζευαν 2.000 κόσμο το Σαββατοκύριακο και θα δημιουργούσαν αυτή την «κυψέλη» της ποπ μουσικής. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία που θα κάνει καλό και στα μπουζούκια.

Όταν ήσασταν στα πάνω σας, την «είχατε δει» κάπως;

Ήμασταν τυχεροί διότι περάσαμε από σαράντα κύματα, δεν μας δόθηκε στο χέρι η επιτυχία. Ιδρώσαμε, ματώσαμε, φάγαμε πάρα πολλές πόρτες, δεν πτοηθήκαμε όμως και καταφέραμε να βγάλουμε προς τα έξω το μουσικό μας προϊόν και ο κόσμος το εκτίμησε. Ο κόσμος μάς σεβάστηκε και στην κάμψη μας. Όταν έχεις περάσει από όλα αυτά, δεν είναι εύκολο να «ψωνιστείς». Είχαμε πάντως και μια μυστική συνταγή: Όταν κάποιος από τους τρεις έδειχνε πως λίγο έχει σηκώσει ψηλά τη μύτη, οι άλλοι δύο τον… καταρρίπταμε. Ευτυχώς δεν «την είδαμε» όλοι μαζί την ίδια στιγμή! Αν τη βλέπαμε συγχρόνως, θα είχαμε πρόβλημα. Δεν είναι εύκολο να μην την ψωνίσεις. Απλώς πρέπει να επανέρχεσαι γρήγορα στα κανονικά επίπεδα.

Μελλοντικά δισκογραφικά πλάνα υπάρχουν;

Και βέβαια.Ήδη ετοιμάζουμε τη νέα μας δουλειά, είμαστε σε δημιουργική έξαρση. Και δισκογραφικά τραγούδια, αλλά και μη δισκογραφικά τραγούδια που θα τα δίνουμε στον κόσμο! Επειδή γράφουμε κιόλας, έχουμε αρκετό υλικό στο συρτάρι που θα αρχίσουμε να το δίνουμε. Και μάλιστα με αγγλικό στίχο. Ετοιμάζουμε και άλλες συνεργασίες στο εξωτερικό και νιώθουμε περήφανοι που μπήκαμε στο αγγλικό MTV, κάτι που δεν είναι εύκολο.

Τα Χριστούγεννα, μάλιστα, θα… γυροβολήσουμε όλη την Ελλάδα. Έχουμε κοινό στα live που μας αγαπάει και μας ακολουθεί.  Έχουμε αρκετά πράγματα, αλλά κρατάμε κλειστά τα χαρτιά μας.