Κατερίνα Στεφανίδη: «Παντού υπάρχει χολή! Πολλοί θα σε ζηλεύουν και θα σε μισούν»

124 0

Η Κατερίνα Στεφανίδη μίλησε στην εφημερίδα «Καθημερινή» για τις πολλές αντιδράσεις που προκάλεσε η επιτυχία των Ελλήνων Ολυμπιονικών, αποκάλυψε ότι είχε σταματήσει να αγωνίζεται το 2006, ενώ αναφέρθηκε στις διαφορές στον αθλητισμό των ΗΠΑ και σ’ αυτόν της Ελλάδας.

Αναλυτικά όσα δήλωσε στην «Καθημερινή»:

Που έχεις χτίσει το “ταβάνι” από αγωνιστικής πλευράς;

“Θεωρώ πως είμαι μικρή για το αγώνισμα. Εκτός από τη φετινή ολυμπιακή διοργάνωση, όπου στο βάθρο βρισκόμασταν αθλήτριες μικρής ηλικίας, σε όλα τα προηγούμενα ο μέσος όρος ήταν τα 30 χρόνια. Θεωρώ ότι τα 30 είναι μία από τις καλύτερες ηλικίες για το επί κοντώ. Σίγουρα θα φτιάξουμε ένα τετραετές πλάνο για τους αγώνες του 2020, αλλά, πριν από αυτούς, έχουμε ευρωπαϊκό κλειστού, παγκόσμια κλπ. Σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις, τα 4,90 τα έχω περάσει στον κλειστό, ενώ το παγκόσμιο είναι 5.06. Σίγουρα τα 16 εκατοστά είναι πολλά, αλλά έχω χρόνια μπροστά μου.

Γιατί πιστεύεις ότι υπάρχει η… υστερία στην Ελλάδα;

“Δεν έχω καλή απάντηση σ’ αυτό. Είναι συγκεκριμένοι άνθρωποι που αντέδρασαν περίεργα. Έχουμε δεχθεί χιλιάδες θετικά μηνύματα και λιγότερα από πέντε αρνητικά. Παντού υπάρχει χολή. Όταν ήμουν μικρή, ο μπαμπάς μου και ο, τότε, προπονητής μου, μου είχαν πει ότι όταν θα έχεις επιτυχίες και θα πηγαίνεις καλά, πολλοί θα είναι χαρούμενοι για εσένα και πολλοί θα είναι αυτοί που θα σε ζηλεύουν και θα σε μισούν. Και μου έλεγε ο μπαμπάς μου αυτό να σου δίνει δύναμη, δηλαδή το να σε μισούν επειδή έχεις επιτυχίες. Με είχε προετοιμάσει και τώρα το βλέπω και στην πράξη.

Εκτός από τις εγκαταστάσεις, ποιες είναι οι μεγάλες διαφορές στον αθλητισμό των ΗΠΑ και σ’ αυτόν της Ελλάδας;

“Θα ήθελα να μιλήσω για τις εγκαταστάσεις. Το έχω πει πολλές φορές και δεν το πιστεύει ο κόσμος. Μέχρι πέρυσι, προκειμένου να βρω χώρο να προπονηθώ, πηδούσα φράχτες και έμπαινα σε σχολεία, έκανα βάρη στο γκαράζ του προπονητή και στο δικό μου γιατί δεν είχαμε καλές συνθήκες. Στο πανεπιστήμιο τα πράγματα ήταν πιο εύκολα. Πάλι, όμως, έκανα προπονήσεις στον ανοιχτό στίβο όλο τον χρόνο, ενώ οι καιρικές συνθήκες ήταν αντίστοιχες με αυτές που έχουμε στην Ελλάδα, τον χειμώνα. Ξέρω ότι στην Ελλάδα κάποια παιδιά, τον χειμώνα, αναγκάζονται να προπονούνται σε ανοιχτά στάδια, αλλά όχι όλοι. Οι περισσότεροι έχουν κλειστά. Εμείς δεν είχαμε. Μέχρι φέτος έκανα προπόνηση στο ανοιχτό. Τα τρία τελευταία χρόνια με πολύ χειρότερες συνθήκες διότι είχα τελειώσει το πανεπιστήμιο και ήμουν αλλού. Εφέτος γι’ αυτό μετακομίσαμε και πήγαμε σε μέρος που υπήρχε κλειστός. Τώρα θα είμαστε σε εκπληκτικές εγκαταστάσεις, αλλά είναι η πρώτη χρονιά που θα προπονηθούμε σε τέτοιες εγκαταστάσεις. Θα ήθελα, όμως, να πω κάτι που αξίζει να γραφτεί: για να γυμναστώ εκεί πληρώνουμε για να τις χρησιμοποιούμε. Δεν είναι δωρεάν. Πληρώνουμε 25 ευρώ για κάθε ημέρα που κάνω προπόνηση. Καμιά φορά, όταν ακούω τους αθλητές μας να παραπονιούνται για τα τζάμπα στάδια που έχουμε, θα ήθελα να τους πω ότι είναι εκπληκτικά, σε σχέση με αυτό που είχα εγώ πριν μετακομίσω. Βέβαια, ακόμα και τότε που πήδαγα φράχτες για να γυμναστώ, πάλι πλήρωνα. Στην Αμερική δεν είναι τα πράγματα, όπως νομίζει ο κόσμος.



Join the Conversation